Yüreğe Dokunan Bir Hikaye

Bugün ilk kez sizlerle kendime ait olmayan bir hikayeyi paylaşacağım. O kadar hoşuma gitti ki... Aslında bilgisayarın karşısına bir kitap özeti yazmak için oturmuştum, ama bazen melekler bize sinyaller gönderiyorlar sanırım. Okuduğum bu yazıyı da bu yüzden sizinle paylaşmak için sabırsızlandım. Eminim, el emeği ile çalışan birçok kişi hikayede kendini bulacak.



"Usta bir ressamın öğrencisi eğitimini tamamlamış. Büyük usta, öğrencisini uğurlamış. Çırağına " Yaptığın son resmi, şehrin en kalabalık meydanına koyar mısın?" demiş.

" Resmin yanına bir de kırmızı kalem bırak. İnsanlara, resmin beğenmedikleri yerlerine bir çarpı koymalarını rica eden bir yazı iliştirmeyi de unutma" diye ilave etmiş.

Öğrenci, birkaç gün sonra resme bakmaya gitmiş. Resmin çarpılar içinde olduğunu görmüş. Üzüntüyle ustasının yanına dönmüş. Usta ressam, üzülmeden yeniden resme devam etmesini tavsiye etmiş.


Öğrenci resmi yeniden yapmış.Usta, yine resmi şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş.

Fakat bu kez yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde boya ile birkaç fırça koymasını söylemiş.

Yanına da, insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını önermiş. Öğrenci denileni yapmış. Birkaç gün sonra bakmış ki, resmine hiç dokunulmamış. Sevinçle ustasına koşmuş.

Usta ressam şöyle demiş:

"İlkinde, insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşılabileceğini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı.

İkincisinde, onlardan müspet,yapıcı,olumlu olmalarını istedin. Yapıcı olmak eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi."

- Emeğinin karşılığını, ne yaptığını bilmeyen insanlardan alamazsın.
- Değer bilmeyenlere sakın emeğini sunma.
- Asla bilmeyenle tartışma."

Kim yazdıysa ellerine, yüreğine sağlık.
Kıymetinizi bilenlerle, yapıcı kimselerle ve sizi hak edenlerle mutlu zamanlarınız olsun.

Sevgiyle...

Yorumlar

  1. Çok doğru canım yermek çok kolay, bu nedenle herkes acımasız olabiliyor

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten de öyle... Yazanın ellerine sağlık bu yüzden, ne güzel anlatmış.
      Kocaman sevgiler...

      Sil
  2. Merhaba,bu hikayeyi daha öncede okumuştum.
    O zamanda çok hoşuma gitmişti, şimdide...
    İnsanlar gerçekten de çok acımasız olabiliyorlar.Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
  3. Mesaj dolu bu hikayeye ba-yıl-dım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla, ben de bayıldım. Aslında genel anlamda böyle bir şikayetim yok ama halk arasında "Ağzı olan konuşuyor" tabirine entelektüel bir yaklaşım olmuş. Bazı insanları gördükçe hatırlayacağım :)
      Teşekkürler Sinemcim <3

      Sil
  4. Cok güzel bir hikaye canim benim

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar